Τα μυστήρια της Ελευσίνας

Βολτάρουμε στο χώρο και στο χρόνο της γνωστής  άγνωστης Ελευσίνας και διαβάζουμε την ιστορία μέσα από τα μνημεία της, αλλά και τις μνήμες που με μεράκι προσπαθούν να διασώσουν οι σημερινοί κάτοικοι της. Στην Ελευσίνα το αποτύπωμα της αρχαίας ιερής πόλης αλλά και της σύγχρονης μα παρηκμασμένης βιομηχανικής περιοχής είναι ιδιαίτερα ορατό. Αγαπημένη και Ιερή πόλη της Δήμητρας, Τελεστήριο των Ελευσινίων Μυστηρίων, καταληκτικός προορισμός της μεγαλύτερης πομπικής οδού της αρχαιότητας, η πόλη  πέφτει σε αφάνεια για 14 περίπου αιώνες.

20161113_132622Η απελευθέρωση από τους Οθωμανούς βρίσκει τη περιοχή αραιοκατοικημένη με μικρά αρβανιτοχώρια. Η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου και η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα προσελκύει τα βλέμματα Ελλήνων μεγαλοεπιχειρηματιών από τη Ρουμανία, αλλά και νέων επιστημόνων που έχουν σπουδάσει κυρίως στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης οι οποίοι ιδρύουν σταδιακά το νεώτερο βιομηχανικό πόλο της Αττικής μετά τον Πειραιά και το Λαύριο.

Στην περιοχή υπάρχουν πευκοδάση πλούσια σε ρητίνη, ασβεστολιθικά πετρώματα και πηλώδη εδάφη ικανά για τον εφοδιασμό της βιομηχανίας με πληθώρα πρώτων υλών. Δίπλα στις αρχαιότητες  το 1872, ξεπροβάλει το πρώτο εργοστάσιο ελαιουργίας και διακρίνεται για το  εξαιρετικό ελαιόλαδο του στη Διεθνή Έκθεση Παρισίων. Το εργοστάσιο εξελίσσεται σε σαπωνοποιείο και παράγει πράσινο σαπούνι τύπου Μασσαλίας,  πυρηνέλαιο, γλυκερίνη, βαμβακέλαιο.

20161113_093756 Tα σαπούνια εξάγονταν σε ιδιαίτερες συσκευασίες και θεωρούνται είδη πολυτελείας

20161113_095642

Το 1898 ιδρύεται η Οινοποιητική και Οινοπνευματική Εταιρεία Χαρίλαου και Σια που μετεξελίσσεται στην Ανώνυμο Ελληνική Εταιρεία Οίνων και Οινοπνευμάτων, Βότρυς

20161113_095848

το χημικό εργοστάσιο Χρωμάτων και Βερνικιών ΙΡΙΣ του Μενέλαου Σακελλαρίου

20161113_100118

η Οινοπνευματοποιία ΚΡΟΝΟΣ

20161113_100026

προσελκύοντας ακόμη περισσότερο τη βαριά βιομηχανία κι έτσι ιδρύεται στην περιοχή η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ

20161113_101108

Οι εργαζόμενοι είναι φτωχοί βιοπαλαιστές της γειτονιάς και το ποδήλατο γίνεται το κύριο μεταφορικό μέσο από και προς το εργοστάσιο

20161113_100824

ενώ δημιουργούνται οι πρώτοι οργανωμένοι οικισμοί εργατών.

20161113_100848.jpg

Το 1955 ιδρύεται  στην παραλία της Ελευσίνας, δίπλα στα εργοστάσια, ΚΡΟΝΟΣ και ΙΡΙΣ το εργοστάσιο της Ελαιουργικής, που έμελλε να είναι το μακροβιότερο στο είδος του. Εκτός από λάδια, παρήγαγε επίσης ελιές, τουρσιά, μαγειρικά λίπη και βούτυρα και 1500 τόνους σαπούνι ετησίως. Το Εργοστάσιο σήμερα έχει καταστραφεί ολοσχερώς εκτός από ένα μικρό διατηρητέο κτίριο το οποίο μάλλον ανήκε στο προυπάρχον σαπωνοποιείο Χατζημελέτη-Χατζηλία του 1891.

20161113_101216

Μια άλλου είδους βιομηχανική μονάδα, δραστηριοποιήθηκε επίσης στη περιοχή το Ελληνικό Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο ΠΥΡΚΑΛ. H εταιρεία κατασκευάζει οβίδες και φυσίγγια με κύριο μέτοχο τον Πρόδρομο Μποδοσάκη. Την περίοδο της Κατοχής το εργοστάσιο καταστρέφεται και επαναλειτουργεί το 1951 με την είσοδο της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ.

20161113_101915

Στάδια παραγωγής μιας σφαίρας

Όμως η πορεία του δεν είναι ικανοποιητική λόγω του ότι δεν υπάρχει ελεύθερη επιλογή όσον αφορά την αγορά και πώληση πολεμικού υλικού.Το 1982 η εταιρεία κρατικοποιείται. Σήμερα το εργοστάσιο παραμένει ανενεργό και βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης σε ιδιώτη.

Το 1968 ο Γιάννης Λάτσης, αγοράζει τη ΘΕΟΔΩΛ μία μικρή εταιρεία πετρελαιοειδών του Πρόδρομου Μποδοσάκη και το 1971 εγκαινιάζει τα διυλιστήρια Ελευσίνας ΠΕΤΡΟΛΑ. Η εταιρεία συγχωνεύεται με τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ και το 2003 και εκσυγχρονίζεται πλήρως. Σήμερα αποτελεί μια από τις πιο σύγχρονες μονάδες διύλισης πετρελαίου παγκοσμίως.

20161113_102128

 Εμβληματική φυσιογνωμία υπήρξε ο Στρατής Ανδρεάδης, εκ Χίου, ο οποίος ίδρυσε τα Ναυπηγεία Ελευσίνας τα οποία στήριξε με συμβάσεις ναυπήγησης για τον δικό του στόλο. Από την ίδρυσή τους μέχρι σήμερα έχουν περιέλθει δύο φορές στο κράτος και δύο φορές σε ιδιώτη. Σήμερα λειτουργούν υπό την ιδιοκτησία του ομίλου Ταβουλάρη.

20161113_102402

Στα Ναυπηγεία έχουν κατασκευαστεί σκάφη δίωξης λαθρεμπορίας, κορβέτες για το Πολεμικό Ναυτικό και διάφορες βιομηχανικές κατασκευές για λογαριασμό του  ΟΛΘ, ΔΕΗ, ΟΣΕ

Η οικογένεια Αγγελόπουλου, ιδρύει  τη ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ, η οποία λειτουργεί ήδη από το 1925, ως παραγωγή και εμπορία ειδών σιδήρου. Στο τέλος της δεκαετίας του 50 και λόγω της αυξημένης οικοδομικής δραστηριότητας, οι απαιτήσεις σε χάλυβα αυξάνονται και η επιχείρηση αποφασίζει την καθετοποίηση της δραστηριότητας, θέτοντας σε λειτουργία την πρώτη υψικάμινο το 1961 και ξεκινώντας την παραγωγή χυτοσιδήρου και χάλυβα από σιδηρομετάλλευμα. Σήμερα το εργοστάσιο στην Ελευσίνα βρίσκεται σε παραγωγική αδράνεια.

Η ανακοίνωση της ανακήρυξης της Ελευσίνας ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021, βρίσκει τους κατοίκους της πόλης αντιμέτωπους με το ερώτημα για το ποιο θα είναι τελικά το μέλλον της πόλης. Οι βιομηχανίες για περισσότερο από έναν αιώνα εκμεταλλεύτηκαν αφειδώς το  φυσικό περιβάλλον με αποτέλεσμα σήμερα η ατμοσφαιρική ρύπανση και η οικολογική υποβάθμιση σε συνδυασμό με αρκετά παροπλισμένα πλοία και κουφάρια εργοστασίων να είναι οφθαλμοφανή. Το στοίχημα για οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη για μια πόλη που ταλαντεύεται ανάμεσα στο βιομηχανικό και πολιτιστικό παρελθόν της βρίσκεται μπροστά μας.

20161113_100247

Το ρημαγμένο εργοστάσιο της οινοπνευματοποιίας Κρόνος, μοναδικό δείγμα μεσοπολεμικής βιομηχανικής αρχιτεκτονικής

Πληροφορίες κειμένου:  Άνθρωποι και Εργοστάσια ( η έκθεση θα επαναλειτουργήσει το καλοκαίρι του 2017).

Black Forest and the Lakes

Γύρω στις 10 λίμνες μπορεί κανείς να συναντήσει μέσα στον Μέλανα Δρυμό.lakes

Βέβαια, λίγες από αυτές είναι φυσικές. Οι περισσότερες δημιουργήθηκαν από υδροηλεκτρικά φράγματα, κάποιες άλλες από φράγματα που χτίστηκαν ως αντιπλημμυρική προστασία. Κάποιες είναι πολύ γνωστές όπως η λίμνη Titisee. Κάποιες άλλες, αποτελούν μυστικό ανάμεσα στους μυημένους.

Μια  από αυτές είναι η λίμνη Schlüchsee.

20150906_121509

Το πλεονέκτημά της είναι ότι ο σταθμός του τρένου είναι ακριβώς πάνω στη λίμνη κι ότι εκεί μπορείς να φτάσεις κάνοντας μια απολαυστική διαδρομή με το τοπικό τρένο μέσα από τον Μέλανα Δρυμό. Στη διαδρομή το τρένο συναντά γραφικά χωριουδάκια, μονοπάτια πεζοπορίας, πανύψηλα έλατα του δάσους, περνά δίπλα από την ψηλότερη κορφή του μαύρου δάσους, το Feldberg, 1493 μέτρα, πριν φτάσει στη λίμνη.

20150906_121525

Η λίμνη είναι η μεγαλύτερη του Μέλανα Δρυμού με μήκος περίπου 7 χιλιόμετρα  και πλάτος 1,4. Οι Γερμανοί έρχονται τα καλοκαίρια στη λίμνη για κολύμπι,  βαρκάδα

20150906_122937

ή θαλάσσιο ποδήλατο

20150906_122818

Καθώς δεν θα υποστήριζα ότι είναι το ιδανικό μέρος για κολύμβηση, εναλλακτικά μπορεί να κάνει κανείς βόλτα στο μονοπάτι δίπλα στις γραμμές του τρένου,

20150906_123215

ή να ανηφορίσει στο γειτονικό χωριουδάκι

20150906_122250

ή απλά να σταματήσει και να ατενίσει τη γαλήνη της λίμνης

20150906_122229

20150906_121752

Τα 101 μπαλόνια της Καππαδοκίας

Η επιχείρηση ‘Αερόστατα’ στην Καππαδοκία, ξεκινάει χαράματα, όταν το μίνι βαν της εταιρείας, μας παραλαμβάνει νυσταγμένους και κάπως μαγκωμένους από την είσοδο του ξενοδοχείου.
Όταν φτάνουμε, στη κοιλάδα και αφού έχουμε ήδη πιει  καφέ με ζεστά ψωμάκια μπας και ξενυστάξουμε, η ομάδα  έχει  ήδη αρχίσει την προετοιμασία για την πτήση.
20150729_050919
20150729_051009Σε πολύ λίγο όλη η κοιλάδα  γεμίζει με μικρές-μικρές λάμψεις από τα αερόστατα που ετοιμάζονται για απογείωση

20150729_051535

Το δικό μας αερόστατο, σηκώθηκε πρώτο και στην αρχή μόνο λίγα είναι στον ουρανό.

20150729_052417

Πολύ γρήγορα, όμως, από παντού άρχισαν να ξεπροβάλλουν μπαλόνια

20150729_053531

και σε λίγη ώρα είχε γεμίσει ο τόπος,

DSC01625

ενώ σιγά, σιγά άρχιζε να εμφανίζεται ο ήλιος

20150729_054647

και να γεμίζει με φως τον ουρανό

20150729_055952

και τα μπαλόνια να γίνονται ολοένα και περισσότερα, τριγύρω.

20150729_054749

Εμείς, πετώντας στους εφτά ουρανούς, θαυμάζουμε με ορθάνοιχτα μάτια την κοιλάδα κάτω από τα πόδια μας

DSC01601

DSC01603

την ώρα που από δίπλα μας περνούν χρωματιστά  μπαλόνια, άλλα πιο ψηλά

20150729_055219

και άλλα πιο χαμηλά

DSC01633

 

Την ίδια ώρα, η ομάδα υποστήριξης από το έδαφος, μας παρακολουθεί συνεχώς με τα αυτοκίνητα.

20150729_055508

Πολύ γρήγορα όμως, ο πιλότος μας, μας ενημερώνει ότι πλησιάζει η ώρα της προσγείωσης και το μπαλόνι μας θα αρχίσει να ξεφουσκώνει

20150729_061826

 

 

20150729_061833

και μας προειδοποιεί να κρατηθούμε γερά, γιατί θα τρανταχτούμε όταν το καλάθι ακουμπήσει στο έδαφος.

Κι αφού το μπαλόνι μας ξεφούσκωσε για τα καλά

DSC01644

 

γιορτάζουμε γεμάτοι χαρά την περιπέτειά μας με ένα ποτήρι σαμπάνια.

DSC01647

 

Ένα χωριό που το λένε Σίλλη

Η Σίλλη, ήταν κάποτε μια Ελληνική κωμόπολη, τουλάχιστον μέχρι την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, το 1924 .Οι κάτοικοί της, Έλληνες Καππαδόκες,  έχαιραν ιδιαίτερων προνομίων και διέσωσαν ένα ιδιόμορφο ελληνικό γλωσσικό ιδίωμα που δεν απαντάται πουθενά αλλού στον ελληνόφωνο κόσμο.

Σήμερα η Σίλλη, είναι ένα πανέμορφο χωριό, περίπου  8 χιλιόμετρα, από το Ικόνιο, η οποία διατηρεί σχεδόν ανέπαφα τα σημάδια από το βυζαντινό παρελθόν της.

Όταν βρεθείς στη Σίλλη, είναι αδύνατον να παραλείψεις να επισκεφτείς τον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

SILLE (3)

Λέγεται, ότι χτίστηκε από την Αγία Ελένη, η οποία βρέθηκε στη Σίλλη, το 327, καθ’ οδόν προς τα Ιεροσόλυμα. Ο ναός  γιόρταζε κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου, μέχρι τη Μικρασιατική καταστροφή και οι κάτοικοι των ονόμαζαν ‘μεγάλη γκλησιά’. Στη συνέχεια εγκαταλείφτηκε και για πολλά χρόνια παρέμενε κλειστός.

Οι Τούρκοι όμως, έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται την αξία που προσδίδει το βυζαντινό παρελθόν της περιοχής στον τουρισμό τους κι έτσι πρόσφατα, ο ναός ανακαινίσθηκε,

SILLE (6)

με τη βοήθεια φωτογραφιών που συνέλεξε ο δήμαρχος της περιοχής

Photo 31-7-15 - 9 31 27 π.μ.

Photo 31-7-15 - 9 30 36 π.μ.

και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

 

SILLE (1)

Μόλις φτάσαμε στην είσοδο, μας ξεκλείδωσε την κεντρική πόρτα, ο ευγενικός φύλακας

Photo 31-7-15 - 9 30 12 π.μ.

και εμείς σταθήκαμε για αρκετή ώρα στο κεφαλόσκαλο, διαβάζοντας την επιγραφή στην είσοδο, η οποία είναι γραμμένη, στα καραμανλίδικα, τη διάλεκτο στην οποία οι τουρκικές λέξεις γράφονται με ελληνικούς χαρακτήρες.

SILLE (4)

Η Σίλλη σήμερα, ανακαινίζεται και ομορφαίνει,
SILLE (17)

ενώ σε όλο το χωριό φυτεύονται λουλούδιαPhoto 31-7-15 - 9 48 22 π.μ.

Στη Σίλλη είδαμε πανέμορφα αρχοντικά

 

SILLE (40)

SILLE (18)

και περιποιημένα μαγαζάκια,

Photo 31-7-15 - 9 52 27 π.μ.

ήπιαμε το πιο γευστικό τσάι,

SILLE (30)

ενώ την ώρα που κάναμε τη βόλτα μας στο πάρκο,

SILLE (25)

είδαμε τα κορίτσια να παίζουν βόλευ στη αυλή του σχολείου,

SILLE (38)και την ώρα που  τα φωτογραφίζαμε, τα αγόρια ζήλεψαν και αγκαλιάστηκαν για μία χαμογελαστή πόζα.SILLE (35)

Πάμε μια βόλτα στο Ικόνιο;

Το Ικόνιο είναι ίσως η πιο αντιφατική πόλη της Τουρκίας. Έδρα του Τουρκικού Ισλάμ έχει τη φήμη βαθιά θρησκευόμενης και συντηρητικής πόλης. Στο Ικόνιο η μαντήλα και η παραδοσιακή μακριά καπαρντίνα για στις γυναίκες είναι σχεδόν ο κανόνας, ενώ η κατανάλωση αλκοόλ επισήμως απαγορεύεται. H πόλη εξάλλου έδωσε στον Ερντογάν ποσοστό 65 % στις τελευταίες εκλογές, ενώ ο Αχμέτ Νταβούτογλου είναι γέννημα αυτής της πόλης.IKONION (171)

 

Στο Ικόνιο έζησε και στροβιλίστηκε σε πνευματική έκσταση το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ο ιδρυτής του τάγματος των Σούφι, Μεβλανά Τζελαλεντίν Ρουμί. Σε κεντρικό σημείο της πόλης βρίσκεται το μαυσωλείο που εγέρθηκε προς τιμήν του, στο χώρο του τεκέ του τάγματος.  O πράσινος τρούλος του  έχει κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου με τυρκουάζ  από το Ισφαχάν.

IKONION (6)

 

Η σαρκοφάγος του Μεβλανά, καλύπτεται από μπροκάρ ύφασμα, πάνω στο οποίο είναι κεντημένοι με χρυσό, στίχοι από το κοράνι. Ο πραγματικός νεκρικός θάλαμος βρίσκεται ακριβώς από κάτω.

IKONION (130)

Ο σουφισμός απαγορεύτηκε στην Τουρκία το 1925, με διάταγμα του Ατατούρκ και το μαυσωλείο μετατράπηκε σε μουσείο. Παρά την απαγόρευση το τάγμα εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα στην Τουρκία. Στον τεκέ δίπλα στο μαυσωλείο, κέρινα ομοιώματα αναπαριστούν τη καθημερινότητα των μελών του τάγματος.

IKONION (10)

IKONION (123)

Το Ικόνιο σήμερα, είναι μια σύγχρονη, βιομηχανική πόλη, που ακροβατεί ανάμεσα στις παραδόσεις του Ισλάμ και στις φρέσκες ιδέες που φέρνουν μαζί τους οι φοιτητές που καταφθάνουν από όλη τη χώρα.

ΙΚΟΝΙΟΝ (18)

 

Στο Ικόνιο τα εμπορικά καταστήματα είναι όλα ανοικτά μέχρι αργά, περίπου μέχρι τις 11 το βράδυ και η πόλη σφύζει από ζωή. Η ρυμοτομία της πόλης είναι υποδειγματική, φαρδιοί δρόμοι, πλατιά, δεντροφυτεμένα διαζώματα, αστική συγκοινωνία όλων των ειδών, λεωφορεία, ντολμούζ, ταξί και ένα ολοκαίνουργιο τραμ.

IKONION (32)

IKONION (22)

Αλκοόλ δεν σερβίρεται σε κανένα εστιατόριο, καφετέρια και ξενοδοχείο στη πόλη, εξάλλου μπαρ δεν υπάρχουν. Πιστεύεται όμως και μάλλον είναι αλήθεια ότι, η κατανάλωση αλκοόλ, ιδιωτικά, είναι η μεγαλύτερη όλης της χώρας.

Από πολλά σημεία όμως, κρυμμένα μέσα σε ορόφους πολυκατοικιών, ακούγεται εκκωφαντική μουσική και αναβοσβήνουν φωτορυθμικά φωτάκια.

IKONION (82)

 

Η πόλη είναι γεμάτη τεράστιες πλατείες,  με εκατοντάδες λουλούδια και πολύχρωμα συντριβάνια.

IKONION (114)

Οι οικογένειες κάθονται στο γκαζόν και τα μικρά παιδιά παίζουν τριγύρω, ενώ η νεολαία πίνει τσάι, καφέ ή τρώει παγωτό στα στέκια της πόλης.

IKONION (89)

IKONION (65)

Την ίδια ώρα κάποιο προσεύχονται στο τζαμί.

IKONION (189)

Ικόνιο, μια μεγαλούπολη σε οικονομική έκρηξη, φοιτητούπολη, σύγχρονη και ταυτόχρονα σούπερ παραδοσιακή, μυστηριακή, μια πόλη που εξάπτει την περιέργεια και το ενδιαφέρον του ταξιδευτή.

IKONION (70)

IKONION (76)

IKONION (44)

IKONION (118)

Αστερισμός Ζωτικών Φαινομένων, ένα βιβλίο και η Τσετσενία.

Chechnya_and_CaucasusΓια την Τσετσενία λίγα πράγματα είναι ευρύτερα γνωστά. Ακόμη λιγότερα δε, για τη σκληρή και αιματηρή πρόσφατη ιστορία της. Συγκεχυμένες πληροφορίες είχαν φτάσει στα αυτιά μου όλα αυτά τα χρόνια. Η κατάληψη του θεάτρου της Μόσχας από τους Τσετσένους αυτονομιστές και η τραγική κατάληξή του καθώς και η ομηρία των μαθητών στο σχολείο του Μπεσλάν, είναι δύο από τις ιστορίες που καθιστούν τη Τσετσενία, συνώνυμο του τρόμου.

Οι Τσετσένοι μισούν τους Ρώσους. Το 1942, ο Στάλιν, εκτοπίζει σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό της Τσετσενίας στις Σιβηρικές στέπες, κάτω από το  πρόσχημα ότι ήταν συνεργάτες των Ναζί. Στη συνέχεια, μεταφέρει Ρώσους εποίκους στη Τσετσενία, οι οποίοι οικοιοποιήθηκαν τις περιουσίες των Τσετσένων, Aργότερα, ο Χρουτσόφ μέσα στα πλαίσια της αποσταλινοποίησης της χώρας, επέτρεψε στους Τσετσένους, όσους είχαν απομείνει δηλαδή, να γυρίσουν στον τόπο τους και να βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση με τους Ρώσους ΄καταπατητές’.

Το Γκρόζνυ, η πρωτεύουσα της Τσετσενίας, αναγεννημένο από τις στάχτες του

Το Γκρόζνυ, η πρωτεύουσα της Τσετσενίας, αναγεννημένο από τις στάχτες του

Μετά τη πτώση της ΕΣΣΔ και τη δημιουργία των νέων συνόρων, η Τσετσενία, αναζητά την απόσχισή της από τη Ρωσία και ιδρύεται η Τσετσενική Δημοκρατία της Ιτσκερίας, γεγονός που εξοργίζει τον Γιέλτσιν και ξεκινά ο πρώτος ρωσο-τσετσενικός πόλεμος στις αρχές του 1994.  Οι Ρώσοι κατεβάζουν στη Τσετσενία ολόκληρη την πολεμική τους μηχανή, αλλά οι αντάρτες Τσετσένοι, τους προκαλούν τεράστιες καταστροφές και αναγκάζουν τον Γέλτσιν να υπογράψει συνθήκη ειρήνης.

H οικονομία της χώρας ήταν κατεστραμμένη και οι απαγωγές έγιναν η κύρια πηγή ανταλλαγής χρήματος στη χώρα.

Το 1999, με αφορμή τη προσπάθεια της Τσετσενίας να εισβάλει στο γειτονικό Νταγκεστάν, ξεκινά ο δεύτερος πόλεμος με τη Ρωσία. H ντε φάκτο ανεξαρτησία τις περιοχής καταλύεται και η Τσετσενία γίνεται και πάλι τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.  Η δεύτερη και μεγαλύτερη σε διάρκεια πολεμική διαμάχη  έληξε τυπικά το 2009, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν σταματήσει τελείως οι σποραδικές ταραχές.

Αυτές λοιπόν, οι εν πολλοίς άγνωστες ιστορίες ενέπνευσαν τον Αnthony Marra και αποτέλεσαν τον ιστορικό καμβά πάνω στο οποίο χτίζει το μυθιστόρημα του.  Η ιστορία του βιβλίου εκτυλίσσεται ουσιαστικά σε 5 μέρες του 2004, αν και γίνονται πολλά χρονικά άλματα στο παρελθόν αλλά και στο μέλλον. Οι ήρωες του,  απλοί πολίτες, γεμάτοι με τραύματα, σωματικά και ψυχικά προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στη ζούγκλα και τη τρέλα του πολέμου, να επουλώσουν όσο γίνεται τις πληγές τους και να διατηρήσουν όσο είναι εφικτό τα ανθρώπινα συναισθήματά τους.

O Marra, βρέθηκε για σπουδές στην Αγ. Πετρούπολη  το 2006, λίγο μετά τη δολοφονία της δημοσιογράφου Anna Politkovskaya, μία από τους λίγους που βρισκόντουσαν συχνά στη Τσετσενία και αποκάλυπταν τις Ρωσικές βαρβαρότητες στη περιοχή.  Όπως είπα και στην αρχή, η προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι ωμότητες στη περιοχή ήταν πολύ μεγάλη.

Στη πραγματικότητα, μόνο ένα βιβλίο για τη Τσετσενία, υπάρχει στα αγγλικά, το Ι am Chechen, του German Sandulaev, πέρα από τις αναφορές των δημοσιογράφων στους δύο πολέμους, οπότε το βιβλίο αυτό του Marra, στάθηκε η αφορμή για μελέτη της ιστορίας που μέχρι τώρα αγνοούσα.

Στο Τατόι

Κυριακή πρωί, είναι η ιδανική μέρα για μια μίνι εκδρομή στο Τατόι, βόλτα στη φύση με ταυτόχρονη κατάδυση στην ιστορία. Αφήστε το αμάξι σας, στα πλευρικά ανοίγματα του δρόμου,  καλύτερα κοντά στη πύλη της Λεύκας, που είναι πιο κοντά στα κτίσματα, πάρτε το mountain bike σας ή φορέστε τα snikers σας και περιηγηθείτε ανάμεσα στα δέντρα και στα εγκαταλελειμμένα 40 κτίρια του κτήματος, μυρίζοντας την αύρα μιας άλλης εποχής,

???????????????????????????????

Το ανάκτορο

Αν μπείτε από τη είσοδο της Λεύκας, το πρώτο κτίσμα που συναντάτε στο δεξί σας χέρι είναι το σπίτι του δασοφύλακα

DSC01391

και αμέσως μετά την οικία του αρχικηπουρού

DSC01392 (2)Το κτήμα αγοράστηκε από το Γεώργιο τον Α, τον Δανό πρίγκηπα ο οποίος στέφτηκε βασιλιάς της Ελλάδας, από τις οικογένειες Σούτσου και Κατακουζηνού στις οποίες ανήκε. Τα χρήματα για την αγορά προήλθαν από την τεράστια περιουσία της Όλγας, ρωσίδας δούκισσας, της συζύγου του Γεωργίου και βασίλισσα της Ελλάδας.

???????????????????????????????

Το υπασπιστήριο

Το αρχικό ανάκτορο, έργο του Τσίλερ, δεν σώζεται, καταστράφηκε στη μεγάλη φωτιά του 1916. Το γνωστό, πολυφωτογραφημένο κτίριο, το σημερινό ανάκτορο, σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Σάββα Μπούκη και ήταν σύμφωνα με την επιθυμία του Γεωργίου και της Όλγας, πιστό αντίγραφο ενός κυνηγετικού περιπτέρου του κήπου του θερινού ανακτόρου του τσάρου, Πέτερχοφ, στην Αγία Πετρούπολη.

DSC01396

Η πίσω πλευρά του ανακτόρου

Το ανάκτορό ήταν απλό και λιτό, όπως άρμοζε στην ιδιοσυγκρασία του Δανού ιδιοκτήτη του. Στο ισόγειο διακρίνονται τα παραθυρόφυλλα της τραπεζαρίας και στον όροφο, αυτά της κρεβατοκάμαρας. Αριστερά, διακρίνεται η είσοδος και μια κυκλική προεξοχή, εκεί όπου στόλιζαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

1845_GEORGIOS_1

Γεώργιος και Όλγα. Απέκτησαν 8 παιδιά

Τα μαγειρεία για λόγους ασφαλείας βρίσκονταν σε ξεχωριστό κτίριο και συνδέονταν με το παλάτι με υπόγεια σήραγγα.

Τα μαγειρεία

Τα μαγειρεία

Στα κτήματα, υπήρχε παραγωγή, εκλεκτών αγροκτηνοτροφικών πρoΐόντων και εξαιρετικού κρασιού.

Το βουτυροποιείο

Το βουτυροποιείο

Το οινοποιείο

Το οινοποιείο

 Οι εικόνες από τη ζωή της οικογένειας είναι ακόμα ζωντανές, αλλά ρημαγμένες από το χρόνο και την εγκατάλειψη.

DSC01430

Ο βασιλικός θυρεός, σε κασπώ που παραμένει στον κήπο, εκτεθειμένο στις ορέξεις του καιρού

???????????????????????????????

Φορτηγό Mercedes από το οποίο έχει κλαπεί το χαρακτηριστικό σήμα της φίρμας

Στο βασιλικό κοιμητήριο, βρίσκονται οι τάφοι όλων των μελών της βασιλικής οικογένειας

Ο τάφος της βασίλισσας Όλγας

Ο τάφος της βασίλισσας Όλγας

Σε αυτόν τον υπέροχο χώρο, ένα πραγματικό υπαίθριο μουσείο, ο ακάματος κ. Βασίλης Κουτσαβλής, πρόεδρος του συλλόγου Φίλων Κτήματος Τατοΐου, ξεναγεί με σεβασμό  τους επισκέπτες και τους ξεδιπλώνει τις ιστορίες αλλά και τις ιστορικές στιγμές της χώρας μας που διαδραματίστηκαν στο χώρο αυτό. Αναζητήστε τον. Μακάρι το κτήμα να γίνει ένα πραγματικό μουσείο, να γίνει πόλος έλξης των τουριστών, να γίνει αφορμή για να μένουν οι ξένοι επισκέπτες μας ακόμη ένα βράδυ στην Αθήνα, κάπου διάβαζα ότι ο μέσος όρος διαμονής των τουριστών στην Αθήνα είναι μόνο  ένα βράδυ, να γίνει προορισμός διεθνούς ενδιαφέροντος και για μας τους Αθηναίους, ένα στολίδι για την πόλη μας, γιατί το αξίζει.